Verlieskunde

Na een paardencoaching met een vriendin kwam ik erachter dat ieder mens iets gemeen heeft met elkaar. Hét onderwerp waar ieder mens mee te maken heeft is verlies. Het verlies van je baan, het verlies van een functie door ziekte, het verlies van vrienden, het verlies van je huis, het verlies door echtscheiding, het verlies van een dierbare... en ga zo maar door. Al deze dingen hebben 1 ding gemeen, je gaat door een rouwproces. Het ene is makkelijker dan het ander, maar geloof me, je kan er ook mee blijven zitten. En dat is nu juist datgene wat we niet willen toch?

Hoe dat komt vraag je je af? Nou kijk is eerlijk naar jezelf. Neem jij de tijd om de pijn te voelen? En dan bedoel ik niet de eerste dagen, nee de tijd daarna, neem jij dan de tijd? Sta jij er bij stil of heb je betekenis gegeven aan datgene wat er gebeurd is? Voor ieder rouwproces is dat belangrijk, ook al blijft het gemis altijd aanwezig. We kunnen het niet wegstoppen. We kunnen het wel goed afsluiten. Afsluiten is dus niet weer wegstoppen, maar op een goede manier weer door kunnen gaan met leven.

Op mijn pad kwam ineens een cursusdag verlieskunde voor paardencoaches voorbij. Wauw, die is voor mij dacht ik direct.

Alleen die naam al, “verlieskunde voor paardencoaches” wauw. Een fantastische benaming voor precies datgene waar ik nog meer over wilde leren.

Afgelopen zaterdag heb ik deze bijzondere dag mogen ervaren. De cursus werd gegeven door Yvonne Brokaar, van Yvon Horses & Coaching. Een bekende, zeer gewaardeerde dame in de paardencoachwereld. Ik kende Yvonne zelf nog niet, wat een ontzettend lief, integer mens! En wat een kennis, rust en kunde straalt zij uit. In 1 woord Geweldig! Oké én inspirerend. 2 woorden dus.

De dag bestond uit een ochtend theorie en een middag opdrachten met de paarden. Het hebben van diverse methodieken is fijn als paardencoach, zo kun je bij je klanten een passende methodiek kiezen. De methodieken helpen mij als coach de focus te plaatsen op een bepaald onderwerp. Het paard helpt je vervolgens om vanuit je neo cortex (je denkend brein) naar je zoogdierenbrein te gaan (waar je gevoel is opgeslagen) paarden kunnen dit mega goed, omdat zij veel meer dan mensen instinctief (reptielenbrein) en in hun zoogdierenbrein leven. Hun neo cortex is veel kleiner dan die van mensen en die wordt dus ook simpel gezegd minder uitgebreid gebruikt. Hoe dit in de praktijk werkt is lastig uit te leggen op papier. Je moet het echt eens ervaren, pas dan begrijp je wat het is. Zodra je bij een paard bent (ervan uitgaande dat je in dit geval niet bang voor ze bent) stop je simpel gezegd met denken. Raak ze aan en je begint te voelen. Je hebt het ook als je je kat, je cavia, of je hond aait. Even denk je dan niet na. Dat is wat wij mensen nodig hebben, even die neo cortex uitschakelen. Maar als het allemaal zo simpel was dan zou ik geen werk hebben. Dat zou fijn voor de mensen zijn, maar helaas is het echt niet zo simpel. Vanuit dit gevoel gaan we namelijk echt aan de slag. Mocht je nou angst hebben voor paarden, schroom dan niet om toch te komen. Door je angst aan te gaan kom je er vanaf. Ik begeleid je daarbij in kleine stapjes.

Wist je dat paarden ook rouwen na het verlies van een kuddegenoot? Er werden tijdens de cursusdag filmpjes getoond van rouwende paarden. Prachtig om te zien. Ook dat er bepaalde gedragingen en rituelen zijn. Een veulen loopt als laatste bij de overleden moeder weg. Paarden zijn zulke bijzondere fascinerende dieren. Zij kunnen ons mensen nog een hoop leren. Ze kunnen ons ongelooflijk goed troosten en ze zijn oordeelloos. Sta jij al open voor wat ze kunnen?

We vervolgden de middag met opdrachten met de paarden, de methodieken in praktijk brengen. We ervaarden een prachtige coachsessie met het paard van Yvon. Het paard gaf signalen aan de groep die voor ons paardencoaches zó duidelijk waren. 1 cursist werd door het paard tijdens de sessie gesteund, zij voelde zich op dat moment zwaar en verdrietig. Het paard raakte haar schouder aan met haar neus, ging letterlijk achter haar staan en boog haar hoofd en hals over het hoofd van de cursist heen en bleef zo bij haar staan. Net zo lang tot de cursist zich weer wat beter voelde.

Daarna liep het paard naar twee andere cursisten, die de taak hadden te observeren wat er gebeurde. Het paard gaf hiermee aan dat ook deze cursisten betrokken moesten worden in het geheel. Ondanks dat dit niet de opdracht was bleef het paard dit volhouden. Uiteindelijk zijn we als groep overstag gegaan en werden de twee cursisten bij de casus betrokken. Nadat wij klaar waren en gingen nabespreken, en let goed op wat ik zeg, WIJ klaar waren, kwam het paard in onze cirkel staan. Zij liep iedereen even na met haar neus, liet zich even aaien en toen dat gedaan was liep ook zij weg, ook voor haar was het duidelijk klaar.

Aan het eind van de cursusdag waren wij het er met zijn allen over eens dat het een zeer waardevolle dag was. Wij hebben voldoende methodieken meegekregen om mee aan de slag te gaan.

Lijkt het jou een waardevolle ervaring om gecoacht te worden met behulp van het paard? Neem dan contact met mij op!

Niet alleen mensen met paardenervaring volgen bij mij een coaching. Ook mensen die niets van paarden weten zijn welkom. Je hoeft niet op het paard, je mag er naast blijven staan. Je mag hem aanraken, maar het hoeft niet. Niets moet zeg ik altijd. Samen kijken we naar dat wat je nodig hebt, wat je wilt en wat haalbaar is.


196 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Misbruik

#pesten

Bleh Corona!