De eerste buitenrit met stoere Brynjar

De eerste keer naar buiten met een nieuw paard is altijd spannend. Zo ook deze keer met Brynjar. Ik had net een nieuwe cap gekregen, dus, buiten het feit dat ik er geweldig uitzag, ging ik met een relatief veilig gevoel erop. Ik vroeg aan mijn man, vind je het wel vertrouwd dat ik nu al alleen met hem naar buiten ga? Ja hoor zei hij en hij ging weer verder met het maken van de kapotte zitmaaier zonder nog op te kijken. Oké dan ga ik nu zei ik, enigszins verbijsterd om het gemak van hem. Nou daar ging ik, diep in- en uitademend, richting het hek en erop. Ik paaide Brynjar nog met een snoepje, want ja, misschien werkt het wel ergens voor, je weet het maar nooit.


Ik had een plan in mijn hoofd, welke ronde we zouden doen. Ik sprak met mezelf af dat ik pas harder zou gaan als het goed voelde. En zo ging het. Het zandpad af, eerst in stap, dat voelde prima, paar keer laten stoppen, geen probleem. Een paar honderd meter verder een draf, wat een plezier had hij! Hij begon direct statig te lopen en te briesen. De rem was even anders dan wat ik gewend ben van Kári, hij wilde zo graag door blijven lopen! Oké, ik kreeg hem terug naar stap en onderweg oefende ik de rem weer een paar keer. Nu langs de weg, een tölt en een draf, wederom een vrolijk en blij paard onder mij, oortjes naar voren, en lekker briesen. Wat een machtig gevoel, ik liet hem steeds harder gaan! En weer terug. Allemaal keurig, langs motoren, blaffende honden, auto’s, alles was hier nieuw voor hem, maar hij vond het allemaal prima. Ik oefende de tölt op de weg, liet mijn teugels los en liet hem een snelle tölt doen. Geweldig, wat een gevoel! Wat heerlijk om een ervaren paard te hebben die nergens van opkijkt en die zulke mooie gescheiden gangen heeft en in balans is! De komende tijd bouw ik Brynjar op, doe grondwerk met hem en ga hem vaker rijden, de fysiotherapeut die langs is geweest voor hem kon geen spanningen of andere belemmeringen vinden, dus hij mag lekker mee naar buiten. Mijn doel is om eerst een band met hem op te bouwen, samen 1 te worden, op elkaar ingespeeld raken. Hier ben ik vanaf dag 1 al dagelijks mee bezig. Het is echt een grote vriendelijke reus. Dus als iemand zijn naam niet kan onthouden, noem hem dan maar De GVR (Boek van Roald Dahl)

25 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven

Misbruik

#pesten

Bleh Corona!